You are currently viewing நீதியை கோருபவர்களுக்கு நிதி வழங்க முற்படுவது நியாயமா?

நீதியை கோருபவர்களுக்கு நிதி வழங்க முற்படுவது நியாயமா?

வடக்கு, கிழக்கில் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகளால் முன்னெடுக்கப்பட்டுவரும் போராட்டம் 2024 ஆம் ஆண்டிலும் தொடர்கின்றது.

2023 ஆம் ஆண்டு முடிவடைவதற்கு முன்னரும் அவர்கள் கவனயீர்ப்புப் போராட்டமொன்றை வவுனியா பழைய பஸ் நிலையத்துக்கு முன்பாக நடத்தி இருந்தனர். இதன்போது காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவுகளால் முன்வைக்கப்பட்ட கருத்துகளில் இருந்து, அவர்கள் நிதியை எதிர்பார்க்கவில்லை, நீதிக்காகவே போராடிவருகின்றனர் என்பது தெளிவாகின்றது.

“ நீதிக்காகப் போராடிவரும் நாம் பல வருடங்கள் கடந்தும் நீதி மறுக் கப்பட்ட நிலையில் தொடர்ச்சியாக ஏமாற்றத்துக்குள்ளாகி வருகின்றோம். அத்துடன் இலங்கை அரசின் ஆணைக் குழுக்கள் மீதும் அதன் விசாரணைகள் மீதும் நாம் முற்றாக நம்பிக்கை இழந் துள்ளோம். இந்த நாட்டில் உள்ளவர்களே போரை உருவாக்கி தமிழர்களை அழித்தார்கள். எனவே, அவர்களால் உருவாக் கப்படும் ஆணைக்குழுக்கள் மீதும் அலு வலகங்கள் மீதும் எமக்குத் துளியும் நம்பிக்கை இல்லை.” – என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டிருந்தனர்.

அத்துடன், ” இழப்பீடு வழங்குவதும், மரணச் சான்றிதழ் வழங்குவதுமே அவர்களது நோக்கமாக உள்ளது. எமக்கு அவை தேவையில்லை. எமது உறவுகளே தேவை. 12 ஆணைக்குழுக்களுக்கு மேல் அமைத்து விட்டார்கள். அனைத்துமே ஏமாற்று நாடகம். எனவே, பிறக்கின்ற புதிய வருடத்திலாவது எமக்கான நீதியை
வழங்குவதற்குச் சர்வதேச சமூகம் முன்வரவேண்டும்.” – எனவும் அவர்கள் அழைப்பு விடுத்தனர்.

போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், “12 ஆணைக்குழுக்களுக்கு மேல் ஏமாற்று நாடகம், ராஜக்பஷ குடும்பம் பேரக் குழுந்தைகளைக் கொஞ்சி மகிழும் போது நாம் பேரக் குழந்தைகளைத் தேடி வீதியில் நிற்கின்றோம், குடும்பங்களாகச் சரணடைந்தபோது அவர்களுடன் சரண டைந்த 29 குழந்தைகள் எங்கே?’’ என எழுதப்பட்ட அரசுக்கு எதிரான பதாதை களை ஏந்தியிருந்ததுடன் கோஷங்களை எழுப்பியிருந்தனர்.

போர்க்குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பில் உள்ளக விசாரணையையே இலங்கை அரசு வலியுறுத்தி வருகின்றது. ஆனால் பாதிக்கப்பட்ட தரப்புகள் அவற்றை நிராகரிக்கின்றன. இலங்கையில் உள்ளக விசாரணையில் உரிய வகையில் நீதி நிவாரணம் கடந்த காலங்களில் கிடைக்கப்பெறாமையே இதற்கு பிரதான காரணமாகும். நீதிமன்றத்தால் தண்டனை வழங்கப்படும் குற்றவாளிகள்கூட பொதுமன்னிப்பில் விடுதலையாகும் நிலைகாணப்படுகின்றது.

எனவே, உள்ளக விசாரணை என்ற விடயத்தை வலியுறுத்த முன்னர் அது பற்றி நம்பகத்தன்மையை உருவாக்க வேண்டும். சர்வதேச விசாரணைக்கு முழுமையாக உடன்படாவிட்டாலும் சர்வதேச கண்காணிப்பையாவது அனுமதிக்க வேண்டும்.

காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தமது பிள்ளைகளை தேடிய பல தாய்மார், தந்தைமார் இறந்துவிட்டனர். மனக்கவலையால் பலரின் ஆயுள் குறைந்தது என்பதே கசப்பான உண்மையாகும். கண்ணீர் சிந்தும் உறவுகளின் கண்ணீரை துடைப்பதற்கான வழிமுறையையே தேட வேண்டும். அவர்கள் நிதியை எதிர்பார்ப்பதாக இருந்தால் பல வருடங்கள் போராட்டம் தொடராது. எனவே, நீதியை நிலைநாட்ட உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

இலங்கையில் பொருளாதார முன்னேற்றம் பற்றி தற்போது பேசப்படுகின்றது. பொருளாதாரத்தில் முழுமையாக மீட்சி பெற வேண்டுமெனில் இனப்பிரச்சினை தீர்க்கப்பட வேண்டும். அதில் இந்த காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் விவகாரமும் பிரதான விடயமாகும்.